دوران نوجوانی دوران عجیبی است. ظاهرا در این دوران نوجوان نمی داند چه چیزی در درون او دارد اتفاق می افتد. در این زمان است که او شدیدا نیاز به مهر و محبت دارد و در پی یافتن یک نقطه اتکای روحی و روانی است و دوست دارد دیگران به شخصیتش احترام بگذارند و او را مورد توجه قرار دهند. پیامبر خدا(ص) در این باره به والدین سفارش می کند که در این سن به دختر و پسر به عنوان یک شخصیت بزرگسال نگاه کنند و به او اعتماد کنند و در کارها با او مشورت کنند. به او مسئولیت بدهند و مقدمه شکوفایی شخصیت او را فراهم کنند.
چند وقت ها پیش که هنوز از ماشینیزم خبری نبود و والدین در دسترس بودند بسیاری از بزرگان دوران بلوغ و تکلیف را برای دختر و پسر خود جشن می گرفتند و در مراسم باشکوهی از او به عنوان یک آدم بزرگ یاد می کردند و حاضرین به او تبریک می گفتند. به او می فهمانیدند که این
مرحله از زندگی شما سرآغاز یک زندگی با ارزش و جدیدی است که مثل آدم بزرگ های واقعی مورد خطاب خداوند قرار می گیری و مسئولیت پیدا می کنی و باید خودت تصمیمات بزرگ زندگی ات را بگیری. تو دیگر بزرگ شده ای و در رفت و آمد ها، نشست و برخاست ها و ارتباط با دیگران باید حریم و حدود الهی را رعایت کنی... و اینگونه با او به عنوان یک شخصیت رشد یافته رفتار می کردند.این نوع رفتار با دختر و پسر و شخصیت دهی به او به پرورش و رشد روحی و روانی او کمک می کرد و کم کم او را برای پذیرفتن وظایف پرمسئولیت زندگی آینده آماده می ساخت.
سید ابن طاووس یکی از دانشمندان قرن ششم هجری که توفیق تشرف به محضر امام زمان (عج) را داشته در باره بلوغ فرزندش با او این گونه صحبت می کند:
اگر من با مراحم و عنایاتی که خداوند مرحمت فرموده زنده بمانم روز تشرف تو را به سن بلوغ و تکلیف عید قرار خواهم داد و 150 دینار طلا صدقه خواهم داد. اگر بلوغ تو فرا رسد به این کار اقدام خواهم کرد. چون مال از اوست و من و تو بنده او هستیم. پس ای فرزندم محمد! به یاد مقام و بخشندگی حضرتش باش که در این هنگام به تو اهمیت داده و فرشتگانش را به سوی تو فرستاده تا اعمال خوب تو را حفظ نمایند و روز حساب گواه بر کارهای خوب تو باشند. پس در دوران بلوغ و رشد خود حق آنان را ادا کن و طاعت الهی را به جا آور! در اوقات زندگی خود با ایشان به خوبی و نیکی مصاحبت و همنشینی کن. به طوری که غیر از خوبی و زیبایی از تو چیزی نبینند و نشنوند.
(کشف المحجه سید ابن طاووس)
چند وقت ها پیش که هنوز از ماشینیزم خبری نبود و والدین در دسترس بودند بسیاری از بزرگان دوران بلوغ و تکلیف را برای دختر و پسر خود جشن می گرفتند و در مراسم باشکوهی از او به عنوان یک آدم بزرگ یاد می کردند و حاضرین به او تبریک می گفتند. به او می فهمانیدند که این
مرحله از زندگی شما سرآغاز یک زندگی با ارزش و جدیدی است که مثل آدم بزرگ های واقعی مورد خطاب خداوند قرار می گیری و مسئولیت پیدا می کنی و باید خودت تصمیمات بزرگ زندگی ات را بگیری. تو دیگر بزرگ شده ای و در رفت و آمد ها، نشست و برخاست ها و ارتباط با دیگران باید حریم و حدود الهی را رعایت کنی... و اینگونه با او به عنوان یک شخصیت رشد یافته رفتار می کردند.این نوع رفتار با دختر و پسر و شخصیت دهی به او به پرورش و رشد روحی و روانی او کمک می کرد و کم کم او را برای پذیرفتن وظایف پرمسئولیت زندگی آینده آماده می ساخت.سید ابن طاووس یکی از دانشمندان قرن ششم هجری که توفیق تشرف به محضر امام زمان (عج) را داشته در باره بلوغ فرزندش با او این گونه صحبت می کند:
اگر من با مراحم و عنایاتی که خداوند مرحمت فرموده زنده بمانم روز تشرف تو را به سن بلوغ و تکلیف عید قرار خواهم داد و 150 دینار طلا صدقه خواهم داد. اگر بلوغ تو فرا رسد به این کار اقدام خواهم کرد. چون مال از اوست و من و تو بنده او هستیم. پس ای فرزندم محمد! به یاد مقام و بخشندگی حضرتش باش که در این هنگام به تو اهمیت داده و فرشتگانش را به سوی تو فرستاده تا اعمال خوب تو را حفظ نمایند و روز حساب گواه بر کارهای خوب تو باشند. پس در دوران بلوغ و رشد خود حق آنان را ادا کن و طاعت الهی را به جا آور! در اوقات زندگی خود با ایشان به خوبی و نیکی مصاحبت و همنشینی کن. به طوری که غیر از خوبی و زیبایی از تو چیزی نبینند و نشنوند.
(کشف المحجه سید ابن طاووس)
نویسنده » دختر و پسر » ساعت 6:47 عصر روز جمعه 20 اردیبهشت 1387